Fundusze Inwestycyjne Zamknięte – elitarna inwestycja dostępna dla każdego

Fundusze Inwestycyjne Zamknięte –  elitarna inwestycja dostępna dla każdego

Fundusz inwestycyjny zamknięty (FIZ) to inny typ funduszu, obok szeroko dostępnych funduszy inwestycyjnych otwartych (FIO), który staje się ostatnio coraz bardziej popularny. Oferty inwestycji we wspomniane FIZy zwyczaj są kierowane do zamożnej grupy inwestorów ze względu na wysoką kwotę minimalnej wpłaty, zazwyczaj na poziomie 40 000 euro.

Polityka inwestycyjna FIZ

Zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych FIZ może inwestować zgromadzone środki
w różnorodne klasy aktywów, niekoniecznie notowane na giełdzie. Mogą to być między innymi wierzytelności, papiery wartościowe, instrumenty pochodne, nieruchomości. Możliwość inwestowania we wspominane klasy aktywów, różne modele biznesowe oraz mniejsze ograniczenia dotyczące dywersyfikacji portfela czy polityki inwestycyjnej, znacznie odróżnia FIZ od funduszy otwartych. Dzięki temu FIZy osiągają wyniki, które są niezależne od koniunktury na rynku akcji czy obligacji.

Dostępność funduszy inwestycyjnych zamkniętych

Fundusze inwestycyjne zamknięte dostępne są w ramach publicznych lub niepublicznych emisji. Emisje odbywają się w określonym przedziale czasu i ograniczone są ilością dostępnych certyfikatów inwestycyjnych (CI). Dla porównania FIO nabywa się przez zakup jednostek uczestnictwa, które można nabyć w każdym czasie bez większych ograniczeń. FIO może zakupić każdy, natomiast oferta FIZ może być skierowana tylko do wąskiej grupy inwestorów. Należy także pamiętać, że certyfikat inwestycyjny jest przedmiotem obrotu, a jednostka uczestnictwa nie.

Istnieje jeszcze możliwość nabycia FIZ poprzez inwestycję w ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy (UFK) w ramach polisy na życie. W takiej sytuacji UFK inwestuje całość środków w wybrany FIZ.

Minimalna kwota inwestycji

Minimalna kwota inwestycji w FIZ to zazwyczaj 40000 euro. Zdarzają się czasem wyjątki, że można nabyć jeden certyfikat inwestycyjny za kwotę mniejszą niż 200 złotych. Niestety zazwyczaj jest to ta wyższa kwota. Szczególnie w przypadku FIZ inwestujących w aktywa niepubliczne, ponieważ tak nakazuje ustawa o funduszach inwestycyjnych.

Istnieje możliwość zainwestowania w niektóre FIZ z mniejszą kwotą wstępu. Zazwyczaj będzie to 20 000 złotych. Taką inwestycję realizuje się przez wcześniej wspomniane UFK. Niższa kwota wejścia to zdecydowanie zaleta dla dużej grupy inwestorów. Inwestując w FIZ przez ubezpieczenie należy się liczyć z dodatkowymi opłatami pobieranymi przez ubezpieczyciela. Wspomnianych opłat nie płaci się tyko za niższą kwotę dostępu do inwestycji. Dają pewne korzyści dla inwestora, związane z dziedziczeniem czy dodatkowymi usługami inwestycyjnymi dostarczonymi przez ubezpieczyciela.

Dziedziczenie

Jeżeli inwestycja w FIZ odbywa się przez UFK w formie polisy na życie, inwestor może wskazać uposażonego. Jest to osoba, która w przypadku śmierci inwestora (ubezpieczonego) otrzyma środki znajdujące się na rachunku. Otrzyma także dodatkowe środki w postaci sumy ubezpieczenia wskazanej w umowie. W powyższej sytuacji nie będzie naliczony podatek od zysków kapitałowych, ponieważ wypłata będzie świadczeniem ubezpieczeniowym. Innymi słowy inwestycja w FIZ (oraz inne fundusze) przez UFK daje możliwość ominięcia dziedziczenia ustawowego i wskazanie jako uposażonego dowolniej osoby, która otrzyma całość środków z rachunku. Osoby w pewnym wieku cenią sobie możliwość dowolnego rozporządzania swoim majątkiem, kosztem opłat pobieranych przez towarzystwo ubezpieczeniowe. 

W przypadku bezpośredniej inwestycji w FIZ i posiadania certyfikatów inwestycyjnych, dziedziczenie odbędzie się zgodnie z prawem spadkowym. W niektórych sytuacjach taki proces przekazania majątku może toczyć się latami ze względu na rodzinne spory czy komplikacje
z ustalaniem spadkobierców.     

Opłaty i dostęp do środków.

Nabycie certyfikatów inwestycyjnych FIZ często wiąże się z poniesieniem na początku inwestycji opłaty wstępnej. Opłata wynosi zazwyczaj do 5% zadeklarowanej kwoty i czasem jest nazwana opłatą dystrybucyjną czy manipulacyjną. Kolejna opłata to opłata za zarządzanie funduszem. Jest to opłata w skali roku wyrażona w procentach. Zazwyczaj w graniach 1,5% – 4%. Wartość certyfikatu wyliczana jest po uwzględnieniu tej opłaty. Jeżeli fundusz zarobił np. 11% w skali roku to jest to wynik z uwzględnieniem opłaty za zarządzanie. Poniesiona przez inwestora opłata wstępna, może wpłynąć na zmniejszenie naliczonego w przyszłości podatku od zysków kapitałowych. Czasem występuje również opłata za umorzenie certyfikatów. Pobierana jest w szczególnych okolicznościach, aby skłonić inwestora do dłuższej inwestycji.  

Umorzenie CI możliwe jest po okresie wskazanym w statucie funduszu i w określonych przedziałach czasu. Niektóre fundusze pozwolą na umorzenie CI co kwartał, inne po roku czy dwóch latach inwestycji. Pozwala to zarządzającym na pewną swobodę w inwestowaniu środków, co często przekłada się na efektywność inwestycji. Istnieją także  FIZy notowane na giełdzie. Wtedy można sprzedać CI poprzez rachunek maklerski. Należy tu brać pod uwagę płynność inwestycji, która może być niewielka.

W przypadku inwestycji w FIZ poprzez UFK należy się liczyć dodatkowo z opłatą od aktywów pobieraną przez towarzystwo ubezpieczeniowe. Jest to opłata w granicach 1-2% w skali roku. W ubezpieczeniu może być jeszcze pobrana drobna opłata za ryzyko ubezpieczeniowe. Zdarza się, że jest wliczona w opłatę od aktywów. W przypadku ubezpieczeń prawie zawsze należy się liczyć
z opłatą za wcześniejsze wyjście z inwestycji przed ustalonym czasem. Opłata zaczyna się od kilku procent w pierwszym roku inwestycji i spada w każdy miesiącu aż do zera po określonym w umowie czasie.

Zdaję sobie sprawę, że jak widzimy długą listę opłat to może to trochę zniechęcać. Powyżej podałem przykłady opłat jakie mogą wystąpić oraz ich maksymalne wymiary. Niemniej jednak każde rozwiązanie inwestycyjne należy indywidualnie przeanalizować. Opłacalność danej inwestycji bada się nie tylko pod kontem opłat, ale także podatków, wspominanego dziedziczenia, ryzyka czy potencjalnej stopy zwrotu jaka może być osiągnięta.

Wycena

CI wyceniane są zazwyczaj raz w miesiącu. Daje to zarządzającym większą swobodę
w zarządzaniu aktywami, w przeciwieństwie do jednostek uczestnictwa, które są wyceniane codziennie. Zarządzający FIO muszą się liczyć z codziennym odkupowaniem jednostek uczestnictwa, a na to potrzebne są rezerwy.

Podsumowanie

Podsumowując fundusze inwestycyjne zamknięte należą do rozwiązań inwestycyjnych, które pozwalają na dywersyfikacje portfela, inwestycje w aktywa niepowiązane z koniunkturą na rynku akcji. Inwestor może zainwestować w modele biznesowe oraz wykorzystać strategie, które pozwolą zarabiać na zniżkującym rynku akcji. Może to być np. strategia absolutnej stopy zwrotu. FIZy pozwalają osiągnąć satysfakcjonujące wyniki, znacznie przewyższające wyniki funduszy otwartych czy lokat bankowych. Niemniej jednak zawsze należy uwzględnić ryzyko związane z daną strategią czy klasą aktywów w którą inwestuje fundusz. Oprócz FIZów, które osiągają satysfakcjonujące stopy zwrotu, są też takie które tracą.

Przed podjęciem decyzji inwestycyjnej należy zapoznać się ze wszystkimi ryzykami, ograniczeniami oraz opłatami związanymi z danym funduszem czy rozwiązaniem ubezpieczeniowym.

Zostaw swój komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *